Terrarium bouwen


Sinds jaar en dag worden terraria gemaakt van klassieke materialen: glas voornamelijk, af en toe hout en aluminium. Slechts mondjesmaat wordt er gebruikgemaakt van de vele nieuwe materialen, die er op de bouwmarkten beschikbaar zijn. Klaas Bosker maakte een terrarium van pvc.”Een vers, nieuw terrarium is mooi natuurlijk, maar juist als ik het mooi ga vinden, als de planten er echt in gegroeid zijn en er na vele jaren natuurlijke stammen en wortels gegroeid zijn, begint de siliconenkit het te begeven. Onder water en op plaatsen, waar alles droog blijft, is er nog niet zoveel aan de hand, maar juist op plaatsen, waar het vochtig is, maar niet onder water staat, daar begint het te schimmelen, verliest het zijn hechtkracht en gaat uiteindelijk lekken. Ik ben maar op zoek gegaan naar een duurzamer materiaal.”De zoektocht van Klaas Bosker kwam uit bij pvc en Bosker zag meteen nog meer voordelen van dit materiaal ten opzichte van het gebruikelijke glas. Pvc is makkelijk te bewerken. Met pvc-lijm en ook met boren en zagen. Je kunt er allerlei dingen aan vastmaken. Pvc-pijpen, aangekleed als tak of stam, zijn te gebruiken als doorvoer voor water of elektriciteitsdraden.
Het maken van de basis, het verlijmen van grote platen pvc is vakwerk. Dat moet gedaan worden door een vakman. Bosker vond daarvoor firma De Goede in Landsmeer, Goede Plastics Prodoka. Daar werd de bak in elkaar gelast en waar nodig door warmte bijgebogen in de juiste vorm.

voorruit

Uiteindelijk werd de basisopbouw van de bak met daarin al wat buizen en plantenbakken opgeleverd en kon het afwerken beginnen. Twee smalle zijwanden en een kleine vaste voorruit worden vastgelijmd met – jawel, toch weer – siliconenkit. Daarvoor moet het pvc wel voorbewerkt worden. Krijg je daardoor niet hetzelfde nadeel als bij de geheel glazen terraria? Bosker: “Valt wel mee. Het glas zit binnen tegen de pvc aangeplakt, het water in het waterdeel duwt het glas als het ware vast.” De zijruiten zitten vast met beglazingskit en de voorruit is meteen de toegang tot het interieur van het terrarium en zit los in een schuifprofiel. Al deze wanden zijn, als het nodig is, makkelijk te vervangen zonder in te grijpen in de inrichting van de bak. De binnenwanden van het terrarium zijn aangekleed met een natuurlijk aandoend materiaal. “Op de wanden heb ik eerst een tweecomponentenpoly-urethaanlijm gesmeerd. Dat was de ondergrond voor de volgende laag. Toen de lijm nog wat plakkerig was, heb ik er een ééncomponentpolyurethaanlijm op gespoten van een type, dat nogal bruist als het uit de bus komt. In die bruisende lijm heb ik dunne plakjes varenwortel gedrukt. Door dat bruisen kleeft de lijm aan alle kanten aan het materiaal vast. In de gleuven tussen de varenwortel heb ik van die warm te verwerken lijm gespoten en daar, toen de lijm nog warm was, allerlei rommel, aarde, varenwortelzaagsel en zo in gewreven.”
Op die manier kreeg die lijm ook een donker en natuurlijk ogend oppervlak, dat nauwelijks verschilt van dat van de varenwortel. Zo vormt de wand een geheel. Een andere kant van de bak bevat zelfs geen varenwortel, maar heeft door het erop drukken van een stuk varenwortel daar wel de structuur van gekregen. Deze kunststoffen wand is na een paar maanden toch heel natuurlijk frisgroen begroeid met mos.

licht

Boven in de bak heeft Klaas een vrij brede rand laten plakken. Daar komt de lichtkap op. In de lichtkap zit een aantal speciale Duitse tl’s. Die zijn dun, geven opvallend veel licht en ook nog een aandeel uvb. Vooraan, vlak achter de voorruit in de bovenkap, zit over de hele lengte een smalle ventilatiestrook, ook geheel in het pvc ingekapseld. Daardoor valt er koele lucht uit de kamer langs de binnenkant van de voorruit naar beneden. In de lichtkap zit een gat, waardoor warme lucht uit de kap opstijgt. Die lucht wordt weer uit de bak opgezogen, waardoor er in de bak een beetje onderdruk ontstaat en lucht via de ventilatiestrook naar binnen kan vallen.
Zodoende blijft de voorruit onbeslagen, zelfs als de bak door een sproeibuitje drijfnat is geworden: “Deze ventilatie werkt zonder verdere hulpmiddelen, als het ware door de energie van de lampen.”

natuurlijk onderstel

Het uiteindelijke terrarium staat op een zelf gebouwd kastje en is aan de buitenkant daarmee tot één geheel gemaakt met dun triplex. In het kastje eronder staan de pompen, de transformators van de tl’s en een koeler voor het water. Dat wordt uit het waterdeel getapt en via de koeler en een pomp door de achterwand als een stroompje weer terug naar het waterdeel gevoerd. Vanwege de jonge Phyllobates silverstonei, die erin huizen, mag de bak niet te warm worden: “Het is een koeler voor zeewater, maar erg goed doet hij het niet.” Boven in de bak zitten ook nog eens twee nevelsproeiers, die regelmatig even spuiten en zo een aangenaam vochtig klimaat scheppen.

De bak begint langzamerhand goed te begroeien: “Mijn bedoeling is, dat een stuk van Ficus retusa gaat groeien en als het ware een natuurlijke stam gaat vormen en de wand ook aankleedt met wortels en zo. Je krijgt dan een bonsaificus in de bak. Na enige jaren moet dat er heel mooi natuurlijk uitzien.” In de tussentijd zorgen allerlei andere planten voor een mooie aankleding.
In de bak huist een aantal nakweekexemplaren van Epipedobates silverstonei en een paarAnolis christophei. “Dit pvc-terrarium is natuurlijk een experiment, maar met alle mogelijkheden, die het materiaal biedt, zie ik er een grote toekomst voor,” besluit Bosker. Als alle bakken er zo fraai uit komen te zien, is dat inderdaad niet onwaarschijnlijk.

Comments are closed.